January 08, 2009



ik vond dit pareltje door google te gebruiken als swerelds grootste museum. een museum die ook geen enkele kwaliteitsstandaard kent. voor elke term die je tikt in googlepictures mag je 90% bagger verwachten. maar in die modder, vind je soms pareltjes als deze. ik weet niets over de schilder, of uitvoerder. ik weet alleen dat het geschilderd is in de jaren 1900. als bron daarvoor steun ik op de datum in de bestandsnaam. hopelijk is die betrouwbaar.



dit is van berlinde debruykere, een hedendaagse kunstenares.
ik gebruik dit werk om even een punt te maken, iets wat me al jaren stoort.

de term 'moderne kunst' valt wat weg, als je deze dingen aanschouwt.er is niets nieuws onder de zon. wat 100 jaar geleden al stond, staat er nu nog. dezelfde conclusies, dezelfde vormgeving.
ik hoor die horden, honderden kunststudenten al schreeuwen, dit is wat wij al sinds het eerste jaar beweren. 'je kan niet langer origineel zijn, alles is gedaan, dus doe geen moeite.'waarna die kunststudenten ook geen moeite meer doen. ze houden op met nadenken en plagieren schaamteloos bestaande grote kunstenaars. meestal zijn ze dan nog eens trots op wat ze bereiken.

ik zou heel graag even de nuance aanwijzen.
ik wil even de functie van die twee werken aantonen. er is een radicale tegenstrijdigheid in het 'waarom' van die werken. Berlinde de Bruykere gebruikt dergerlijke tekeningen om de wereld die ze maniakaal opzoekt te verdiepen. daarmee breidt ze uit wat ze al heeft, ze gaat met dergerlijke tekeningen op zoek naar de grenzen van wat ze wil vertellen.
'reclining female nude' is dan anders. dat gaat over een post-impressionist met een obsessie voor wat die ziet. het typeert de periode. rond 1900 had je een hele grote groep schilders die 'keken.' hun obsessie betreft het weergeven van dat kijken.

de obsessie van de twee werken is volledig anders. de ene is een ge-interioriseerde obsessie, die van berlinde de bruykere, de andere is een ge-exterioriseerde obsessie. die van de post-impressionisten.

de obsessie van kijken en hoe je dat op papier zet
tegenover
de obsessie van beleven, en hoe je dat op papier zet

ik gebruik schriftjes en word om dergerlijke dingen neer te schrijven. deze keer probeer ik het eens langs deze blog.

2 comments:

Ophélie Tailler said...

Hey Robbe,
waarom plots in het Engels?
Dat is een pak minder toegankelijk voor de rest van de wereld, hoor...

robbe said...

ik dacht net aan de rest van de wereld :)